Last updated: 1 ก.ค. 2560 | 821 จำนวนผู้เข้าชม |
คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
สําหรับผู้เป็นสามีแล้ว ภารกิจใดจะยิ่งใหญ่กว่าการปรนนิบัติภริยาเป็นไม่มี (ฮา)
เพราะฉะนั้น เมื่อภริยามีธุระปะปังจะไปที่ไหน ถึงจะขับรถไม่ได้ขับรถไม่เป็นก็ต้องนั่งรถไปเป็นเพื่อน
ช่วงนี้ภริยาขับรถไม่สะดวก ได้น้องสาวกับคู่เขยมาช่วยขับให้ ยิ่งสนุกใหญ่

สองท่านนั้นเป็นเจ้าถิ่นย่านซอยเสนานิคม แยกวังหิน ไปยันกระทั่งซอยโชคชัย 4 ทะลุถนนเกษตร-นวมินทร์
ของกินถูกแพง ร้านข้างถนนหรือขึ้นเหลา เขารู้จักหมด
วันนั้นก่อนเวลาทำธุระแถวย่านวังหิน ถามเขาว่ามีก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆ กินไหม

เจ้าถิ่นไม่รอช้า พาวิ่งทะลุซอยเสนาฯ เลยสี่แยกวังหินเข้าไปประมาณ 1 กิโลเมตร
เจอกับร้านก๋วยเตี๋ยว “รสเด็ด” อยู่ทางขวามือ
นอกจากป้ายร้านสีแดง-น้ำเงินเห็นง่ายแล้ว สังเกตประดู่ต้นใหญ่ที่อยู่หน้าร้านทำให้ดูร่มรื่น
ร้านเขามาทั้งก๋วยเตี๋ยวเนื้อและหมู

สาวๆ 2 คนสั่งก๋วยเตี๋ยวหมู
คนหนึ่งเส้นใหญ่แห้ง โรยซีอิ๊วมาหอมและสีน้ำขย้ำ


อีกคนสั่งเกาหลาชิ้น สด ตับ
ลูกชายอิ่มมาแล้วสั่งบะหมี่แห้งสด ชิ้น เปื่อย-เนื้อ มาชามเดียว
คู่เขยสั่งเล็กเนื้อเบิ้ลมา 2
ส่วนข้าพเจ้าเองในฐานะที่ทดลองครั้งแรก จะชามเดียวก็กระไรอยู่ เบิ้ลเกาเหลาสด-เปื่อยมา 2

และตามคำแนะนำของเจ้าถิ่น สั่งลูกชิ้นปิ้งอีก 8 ไม้ เอ็นเนื้อ 5 เอ็นหมู 3
ข้าวเปล่าอีก 1 ถ้วย
โอเลี้ยงอีก 2 แก้ว น้ำเย็น 3 ขวด

ทั้งหมดนี้คิดสตางค์ออกมาแล้ว 565 บาท
ถือว่าไม่แพงสำหรับ 5 คนในร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อยุคปัจจุบัน
ที่สำคัญคือรสชาติเขาใช้ได้เลย

อาจจะไม่ใช่ตระกูลรสเด็ดแบบเข้มข้น น้ำซุปกินแล้วหนักหน่วง และไม่ใช่ตระกูลเครื่องยาจีนหนักมือ
น้ำซุปเขาออกเกือบใส แต่รสน้ำจากกระดูกเนื้อชัดเจนมาก ซดได้หมดชามแบบชื่นใจ
เนื้อสดลวกมานุ่ม เนื้อเปื่อยก็นุ่มแต่ไม่เละ
ตับลวกมาได้ที่ ยังแดงน่ากิน ไม่แห้งแข็งเหมือนพวกลวกทิ้ง
ลูกชิ้นเอ็นดีงาม เป็นเนื้อจริงๆ ไม่ใช่แป้ง
สรุปว่าถ้าผ่านมาอีก
ก็จะแวะอีกละครับ